Ά
σχετος:
-Αυτός που δεν έχει καμία σχέση
-Αυτός που έχει πλήρη άγνοια
-Το αντίθετο του Σχετικός

Ότι γράφεται εδώ δεν δεν είναι απαραίτητα η πάσα αλήθεια... ίσα-ίσα το πιο πιθανό είναι να είναι τελείως "άσχετο" με την πραγματικότητα...

Αν δεν σας αρέσουν αυτά που γράφονται "εδώ", το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μην τα διαβάζετε...

Μη διστάσετε να σχολιάσετε... δεν υπάρχει περίπτωση να κατακριθείτε για την άποψη σας... (Αρκεί να είναι σεμνά και ορθά διατυπωμένη)...

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

The time has come...


Έφτασε το καλοκαίρι και για μας... ώρα να φύγουμε να πάμε αλλού...
Ώρα για διακοπές...ώρα για διάλειμμα...
Επιτέλους;
Μπά... προτιμώ χειμώνα αλλά δε βαριέσαι...καλοκαίρι είναι θα περάσει...:P!
Άλλωστε ο ένας εκ των τριών μηνών, αχ! αυτός ο Ιούνης, τελειώνει οσονούπω... και μένουν άλλοι δύο _με απλά μαθηματικά_... ;)!




Έφτασε λοιπόν εκείνη η ώρα...

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Its about time....^^ freak (phreak) out...

Σήμερα έπεσα πάλι πάνω (ευτυχώς δε χτύπησα πολύ... μόνο δύο τρεις γρατζουνιές στα χέρια και το πρόσωπο...) σε κάτι ξεκαρδιστικά άρθρα... Φυσικά το site μου ήταν γνωστό...και με την ευκαιρία έκανα ένα ωραίο surfάρισμα... :P...

Μιλάω για ένα site για γερά νεύρα...:P Διαχρονικό, ανύπαρκτο(κι όμως υπαρκτό), καταπληκτικό, εκπαιδευτικό... και πολλά άλλα φανταστικά και ποικίλα... επίθετα... πάντα με βάση τα δικά μου γούστα και... 

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

There comes a time...

Όταν σε πρωτοσυνάντησα... ένιωσα κάτι... δε θυμάναι τι ακριβώς, αλλά το θυμάμαι...
Είπα θα στο πω...
Aλλά ξεχάστηκα... αφαιρέθηκα... έμεινα σε αυτό... 

"Δε πειράζει... την επόμενη φορά..." 
Αυτά ήταν ακριβώςκαλά όχι ακριβώς αλλά κάπως έτσιτα λόγια των σκέψεων μου... 
"Ναι...την επόμενη φορά..."

Και περίμενα... και περίμενα...και περίμενα...

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Τελικά...


Τελικά, όλοι χρειαζόμαστε κάποιον δίπλα μαs. 
Ο καθένας μας για διαφορετικούς λόγους...
άλλα πάνω-κάτω μία από τα ίδια ...!!!

Θέλουμε μια παρουσία να μαs συντροφεύει σε αυτό το ταξίδι τηs ζωής....
Θέλουμε κάποιον να μας αγαπάει...

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Don't be afraid my friend, don't be afraid... ;)!

Τι "εστί" νεράιδα;
Αυτή η ερώτηση είναι μυστηριώδης και ο καθένας μας την ερμηνευει διαφορετικά. Σε μερικά παραμύθια "νεράιδα" δεν είναι παρά ένα μικροσκοπικό φτερωτό ξωτικό.
 Οι νεράιδες είναι υπερφυσικά μικροσκοπικά πλάσματα με ανθρώπινη μορφή που κατέχουν την τέχνη της μαγείας και της γοητείας και έχουν στην πλάτη τους φτερά εύθραυστα σαν της πεταλούδας.  
Σήμερα όμως έχουμε μικρότερη επαφή με τον κόσμο τους(και πιο κλειστό μυαλό!), κι έτσι κάθε μαγικό πλάσμα, με φτερά ή χωρίς, με ουρά ή χωρίς, μπορεί να θεωρηδεί νεράιδα...! Καλώς ήρθατε στη νεραιδοχώρα...

Είναι πραγματικές οι νεράιδες;
Τι θα πεί "Πραγματικός"; Ε, λοιπόν οι νεράιδες...

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Κάτι άσχετο... μη δίνεiς σημασία...!!! :/

Κυκλοφορούμε στο δρόμο... σιωπηλοί, χαλαροί, εμ πι θρι...

Οι αντιδράσεις μας ποικίλουν ανάλογα με την ιδιότητα των γύρω μας...
Αν είναι άγνωστοι...
Τους μιλάμε μόνο εαν μας απευθύνουν το λόγο,ειδικά...
Αν πάλι είναι γνωστοί...
Λέμε ένα "γειά", ένα "τι κάνεις", ένα "τι λέει"...
και φυσικά χωρίς καθόλου συναίσθημα...
Συνήθως η απάντηση είναι μονολεκτική του ίδιου στυλ...

Αυτό το "ρουτινέ" το στυλάκι είναι ολίγον τι σπαστικό...
Γιατί;;;
Γιατί είναι "ρουτινέ"...
δηλαδή αν δε θές να πεις "Καλημέρα!!!" μη λες... δε σε αναγκάζει κανένας...
Καλύτερα να μη μιλήσεις παρά να πεις Καλημέρα με το κεφάλι κάτω σκυμμένο σαν να σε πάτησε νταλίκα...!!!
Φόρα το υπέροχο χαμόγελο σου και δώστου να καταλάβει...
Που ξες μπορεί να φτιάξεις τη μέρα κάποιου...
Και ύστερα κάποιος μπορεί να φτιάξει και τη δική σου μέρα...


Διάβασμα, διάβασμα, διάβασμα...3 ώρες.... ούτε λέξη...
Ουφ πρέπει να πάρω λίγο αέρα... γυρνάω σπίτι... πεινάω... :)!
Βγαίνω από τη βιβλιοθήκη...
Σήμερα είναι μια παράξενη μέρα...
Καθώς περνάω το φανάρι ένας νεαρός επιβάτης στο λεωφορείο, έχει βγάλει το κεφάλι του απέξω...
Μου έκανε μια χειρονομία... Δεν τον πρόσεξα, τον άκουσα μόνο να χαχανίζει...
Έφτασα στη στάση, πωπω ζέστη...λιώνω.... και δε περνάει και το λεωφορείο...
17,37,10,7,31 επιτέλους...
Ανεβαίνω....Ντου...δε χωράμε... στέκομαι στην πόρτα, με το κεφάλι στο τζάμι και ταξιδεύω...εις διπλούν... :)!
Δε περνάει η ώρα, δε περνάνε και οι στάσεις....
Επόμενη στάση- Νεξτ Στοπ  Ιπποκράτειο...
Κατεβαίνω... είμαι λίγα μέτρα μόλις από το σπίτι... είσοδος... ασανσέρ... σπίτι...
Έφτασα...1 ώρα διαδρομή.... ούτε λέξη...
Τρώω ... Κάθομαι στον υπολογιστή.... 2 ώρες... ούτε λέξη...

Τί;
Τυχαίνει να μη λέμε ούτε μια λέξη και δεν το παίρνουμε είδηση... :)!
Δεν επικοινωνούμε και δε μας πειράζει...
Δε μας πειράζει γιατί δεν το συνειδητοποιούμε.... :)
Κάτι  πάει λάθος...
Η μάλλον κάτι πάει σωστά, και είναι λάθος... :)!
Βαρέθηκα... άρχισα να λέω και ασυναρτησίες...για αλλού το πήγαινα και αλλού κατέληξα...
Επίσης αμφιβάλλω αν τα παραπάνω βγάζουν νόημα...
Ίσα που με νοιάζει κιόλας... Πήγε 4... Πάω για ύπνο.... :)!
Καλό Βράδυ και Καλό ξημέρωμα!!!!!!!!

Γράφω και εδώ... :)!

A! μπε μπα Blog! το Μπινελικοδρόμιο