Ά
σχετος:
-Αυτός που δεν έχει καμία σχέση
-Αυτός που έχει πλήρη άγνοια
-Το αντίθετο του Σχετικός

Ότι γράφεται εδώ δεν δεν είναι απαραίτητα η πάσα αλήθεια... ίσα-ίσα το πιο πιθανό είναι να είναι τελείως "άσχετο" με την πραγματικότητα...

Αν δεν σας αρέσουν αυτά που γράφονται "εδώ", το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μην τα διαβάζετε...

Μη διστάσετε να σχολιάσετε... δεν υπάρχει περίπτωση να κατακριθείτε για την άποψη σας... (Αρκεί να είναι σεμνά και ορθά διατυπωμένη)...

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Χρόνια πολλά είπαμε; Δεν είπαμε... Ε πείτε τα, δε θα τα πείτε; Τι όχι; Οχιά.

"Τι συναίσθημα γεννά αυτή η πόλη, που το λιμπίζονται όλοι,
Όπως σε κάθε εποχή και πόσο μάλλον σε αυτή."
Χριστούγεννα. Μ' αρέσουν τα Χριστούγεννα.
Ναι τα Χριστούγεννα. Αυτά με τα ψώνια, τα δώρα, τα... καταναλωτικά ζώα. Ουπς.
Σεμένα μιλάς; Σεεεεμένα μιλάς;;; Με λένε ΚΥΡΙΟ ΓΟΜΑΡΙ!
Γιατί οι άνθρωποι σταματάνε να είναι για λίγο άνθρωποι.
Και γίνονται παιδιά.
Ναι παιδιά.

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Η επέτειος

Προσοχή  ακολουθεί κείμενο επικίνδυνο για αυτούς που έχουν αλλεργία: 
στις μεγάλες αναρτήσεις και στα άρλεκιν.
"Έφτασα, είμαι από κάτω. Σε περιμένω."
"Θα ανέβεις λιγάκι πάνω, έχω κάτι να σου δείξω."
"Άνοιξε."
"Κλείσε τα μάτια σου, θα σε οδηγήσω εγώ μέχρι το δωμάτιο μου. Από δώ."
"Οκ"
"Πάμε.... Πρόσεχε..."
"Άουτς"
"Είσαι και ψηλός πανάθεμα σε."
"Έλαααα"
"Φτάσαμε, μπορείς τώρα να τα ανοίξεις!"

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Μη φωνάζεις άνθρωπε μου.

17 Νοέμβρη...
17 Νοέμβρη σήμερα και δε νιώθω εντάξει.
Νιώθω ένα βάρος να περνά από το στέρνο μου και με δυσκολεύει να αναπνεύσω.
"Εδώ πολυτεχνείο" ακούω και βλέπω που ήμαστε, που είμαστε και που πάμε...
Σκοτάδι. Πολύ σκοτάδι. Υπάρχει άραγε φως στο τούνελ;
"Εδώ πολυτεχνείο" βλέπω και ακούω τις φωνές των ανθρώπων...
Μη φωνάζεις άνθρωπε. Δε θα βρεις το δίκιο σου φωνάζοντας. Μη κοπανάς αθώους. Μη καταστρέφεις τα σπίτια και τα μαγαζιά τους . Μη κάνεις ζημιά, δε πονάνε έτσι αυτοί που θέλεις να πονέσουν. Στο έχουν αποδείξει χιλιάδες φορές.
"Εδώ πολυτεχνείο" αχνοφαίνεται πλέον και νιώθω τις ψυχές των ιδεών να βαριανασαίνουν.
Καταρρακώθηκαν και αυτές από την αθώα και στενή αντίληψη μας επί των πραγμάτων. 
"Εδώ πολυτεχνείο" και βαρέθηκα να ακούω να χλευάζονται ήρωες στο όνομα της τωρινής κατάντιας και ασυδοσίας.
Γιατί στα μάτια μου μόνο σαν ήρωας μπορεί  να φανεί ένας άνθρωπος που πολέμα για την ελευθερία του.
"Εδώ πολυτεχνείο" και κουράστηκα να βλέπω μάχες να ξεκινούν στο τώρα,  από ένα γεγονός -στο τότε- που δεν είχε σκοπό τίποτα άλλο, παρά μόνο τη διεκδίκηση της ελευθερίας. 
Τα έχουμε βάψει όλα μαύρα και άσπρα και ξεχάσαμε πόσο ωραίο χρώμα είναι το γκρι. Ας μη μιλήσουμε για τα υπόλοιπα χρώματα. Όχι τώρα, δεν είναι η στιγμή.

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Σκέφτομαι και γράφω: "Εμείς και ο κινηματογράφος."

Σήμερα λοιπόν θα αναλύσουμε τα άστρα και πως αυτά επηρέασαν την πορεία του Παοκ στην ευρώπη φέτος #νοτ
Σήμερα θα γκρινιάξουμε κλασσικά για τους χαμένους έρωτες του παρελθόντος και πόσο πολύ μας έχουν προ... #ΟύτεΚαν
Σήμερα είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για τη εκλογή του πολυαγαπημένου ανά τον κόσμο νέου μας πλανητάρχη#ΝοτΙβενΚλόουζ

Αυτό το δίμηνο εμένα με βρήκε να πηγαίνω σινεμά. Αν παίζαμε κρυφτό; Όχι. Απλά είχε (και έχει ακόμα) δύο τρεις ωραίες-γουόνασι ταινίες μετά από πολύ καιρό που δεν είχε σχεδόν τίποτα αξιόλογο. Τις ρίξανε όλες μαζεμένες που λέτε και το έχουμε πάρει σερί εδώ. Movies' time λοιπόν και είχαμε και λέγαμε:

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

20+2 πράγματα!

Είπαμε ζήλεψα και σα παιδί και εγώ αποφάσισα να παίξω.
Δε πρόλαβα όμως να ξεκινήσω το ένα ήρθε και το άλλο.
Για να δούμε, τι θα δούμε και τι θα απογίνουμε.

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

Να μη ξεχνάς ποτέ...

Μόλις είχε φτάσει σπίτι από μια πολύ κουραστική μέρα στη δουλειά. Βρήκε το πεντάχρονο παιδί του να τον περιμένει στο κατώφλι της πόρτας. 

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Άνθρωποι είμαστε, αυθαίρετα βγάζουμε συμπεράσματα.


"Οι άνθρωποι Γιώργο μου δεν αλλάζουν!" του 'πε και τον αποχαιρέτησε...
"Στο καλό..."

"Ναι, αλλά...", μα αυτός άλλα σκεφτόταν εκείνη τη στιγμή...Λοβ ιζ ον δι έρ και τέτοια...
Ο μικρός Γιώργης ήταν αποφασισμένος... ή μήπως όχι; 

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Ο πιο μεγάλος ήλιος.

Ξύπνησαν κάπου στα ανοιχτά, σε ένα νησί, θαρρούν...
Ήταν τα πάντα σκοτεινά μα έβλεπαν...
Κι αν τους ερώταγες, δέκα ιστορίες θα άκουγες...
Άλλες καλές, άλλες μελωδικές...
"Κι όμως νύχτα ξεπρόβαλε ο μεγαλύτερος ήλιος."
Νύχτα από αυτές που προσεύχεσαι να μη ξημερώσουν.



-Γούι αρ Μπακ...
-Δεξί ή αριστερό;
-Μπακ ρε, πίσω... Γυρίσαμε, πως το λένε!!
-Αρ γουι;
-Καλή ερώτηση.


Ελπίζω το καλοκαίρι σας να ήταν τουλάχιστον φανταστικό.

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Μην αφήνεις να σε ξεγελάσω.


Θέλω να ξέρεις πόσο σημαντικός είσαι για μένα, πόσο μπορείς να γίνεις ο δημιουργός του πλάσματος που κρύβεται μέσα μου, αν πραγματικά το θελήσεις. Μόνο εσύ μπορείς να γκρεμίσεις τον τοίχο που πίσω του στέκω τρέμοντας. Μόνο εσύ μπορείς να δεις πίσω από την μάσκα μου. Μόνο εσύ μπορείς να μ'απελευθερώσεις από το σκοτεινό κόσμο του πανικού, της αβεβαιότητας και της μοναξιάς μου. Γι'αυτό, σε παρακαλώ, μη με προσπερνάς. Ξέρω πως δε θα είναι εύκολο για σένα. Η πεποίθηση της αναξιότητας χτίζει γερά τείχη. Κι όσο πιο πολύ με πλησιάσεις, τόσο πιο άγρια θα σου επιτεθώ. Βλέπεις, πολεμάω αυτό ακριβώς που χρειάζομαι περισσότερο.
Δεν είναι απίστευτο;

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Δώσ' μου


"Μια μέρα δώσ' μου, να πάω, να χαθώ...
Ένα ταξίδι, σε ένα μέρος μακρινό.
Σε θάλασσα ή σε βουνό;
Θα 'ναι ρηχά; Θα ΄ναι βαθιά;


Μια ώρα δώσ' μου, να ξενιτευτώ...
Στο χρόνο ταξίδι, να μαγευτώ.
Δε θέλω πόνο να γιατρέψω,
ούτε επιλογές να θρέψω.
Θέλω μονάχα να σταθώ,
τα λάθη μου να ξαναδω, να τα αγναντέψω.
Να θυμηθώ και να χαρώ,
μιας και τυχαίνει να ξεχνώ,
πως όλα γίναν για καλό.


Κι αν αργήσω να γυρίσω,
μη φοβηθείς να ρθείς ξωπίσω.
Ίσως δε μου 'φτασε η ώρα,
ίσως η επιστροφή είναι ανηφόρα.
Ίσως διστάζω μοναχός μου να 'ρθω.


Κι αμα σου πουν μη πας,
μην τους ακούς. Χαθήκανε."

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Κιπ ιτ απ.


Απόψε λέω να κάνουμε ένα πάρτι...
Να πάμε κατευθείαν για δουλειά...
Απόψε λέω να μην κοιμηθούμε...
Στην άμμο με ραδιάκι φορητό...

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

Θα μου χαρίσετε αυτόν τον χορό;

Εμείς για το Warcraft πήγαμε και στο Warcraft τελικά καταλήξαμε, και ήταν και πολύ πιο γαμάτο από ότι το περίμενα, αλλά...
-Τι αλλά; δεν έχει αλλά...
Αλλά επειδή ως γνωστόν είμαστε εγγλέζοι στα ραντεβού μας,(Κώστα, εδώ είναι που περιμένω να πέσει από κάπου φωτιά να με κάψει) χάσαμε την προβολή στις 8 και μισή. 
Αλλά μια πολύ ευχάριστη έκπληξη μας περίμενε όταν επιστρέψαμε στην πλατεία odeon κατά τις 10:00. 

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Κεμάλ;

Που πάει άραγε αυτός ο κόσμος; Πόσο εύκολα επιλέγουμε το κακό έναντι του καλού, το εύκολο έναντι του δύσκολου, το...
-Έλα ξεκόλλα με την τύπισσα. Φτάνει. Κούρασες. Αναρωτιέμαι, δε κουράστηκες;
-Ποια τύπισσα; Χαχαχα. Έλα λέγε δε μπορεί να πιστεύεις πως ακόμα...
-Ε δε κοιτάω εγώ κλεφτά το γραμματοκιβώτιο κάθε φορά. 
-Τώρα τι σχέση έχει πάλι αυτό; 
Από συνήθεια και μάλιστα ασυναίσθητα μπορώ να πω. 
Καμία απολύτως σχέση. Ευχαριστώ.
-Και για πες ρε Στεφανάκ... 
-Λέω...

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

Ο πρώτος συνταξιδιώτης.

-Συγνώμη να ρωτήσω λίγο;
-Ναι, αμέ! Εαν μπορώ να βοηθήσω.
-Από εδώ για κέντρο, πως πάω;
-Κέντρο που ακριβώς;
-Ιπποκράτειο.

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Κοινωνία ώρα αγάπης: Εμείς. Όχι για εμάς...

-Έι ψιτ.
-Λέγε...
-Τι νέα;
-Όλα καλά.
-Χάθηκες... Και είπες θα κάνεις πολλά... Τελικά δεν έκανες τίποτα!
-Όπως;;
-Όπως ότι θα πας για κούρεμα.
-Α καλάαααα...

Κατά τη διάρκεια της συναυλίας, πολύ κοντά στο ξεκίνημα, ο εισηγητής της έκανε ένα σχόλιο για τον καιρό. Ας πούμε ότι ήταν κάπως έτσι "Ευτυχώς που σήμερα δε μας έβρεξε όπως χτες και παρόλο που δεν έχουμε ξάστερια, θα μπορέσουμε να δούμε μερικά αστέρια επί σκηνής..." Φυσικά ακολούθησε ένα επιβλητικό χειροκρότημα, εμένα όμως...

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Δύο λέξεις: Μαγεία.

Σήμερα είχα την τιμή "κατά λάθος" να παρευρεθώ στη συναυλία της ορχήστρας του Απθ. Και λέω κατά λάθος γιατί πήγαινα μια βόλτα και συνάντησα στο δρόμο τον κουμπάρο βιαστικό. "Τι έγινε ρε Παναγιώτη; " Και τσουπ. Να' μαι. Φυσικά δεν είχα ιδέα ότι υπήρχε ορχήστρα του Απθ. Και αυτή είναι και επίσημα η πρώτη ανάρτηση που γράφω από το κινητό. Για να δούμε τι θα δούμε.
-Πάμε όμως λίγο γρήγορα, ναι;

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Τα ίδια παντελάκι μου, τα ίδια.

-Σα δε ντρέπεσαι.
-Ποιός; Εγώ;
-Ο κούκος.
-Και γιατί να ντραπεί παρακαλώ;
-Εσύ τώρα τι είσαι; Ο δικηγόρος του διαβόλου; 
-Γες, οφ κορς. Σο, πλζ ιφ γιου γόνα τοκ του μάι κλάιεντ, γιου χεβ μπέτερ κλόουζ εν απ...


Εδώ πονάτε;
Όχι...
Εδώ;
Όχι...
Εδώ;
Όχι! Άουτς.

Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

Ζήτω ο εγωισμός. (Repost)

Και να με πάλι εδώ. 
Κάθομαι στην όχι και τόσο βολική καρέκλα του θρανίου του υπολογιστή.
Θα μου πεις έχει και την άλλη, πάρε εκείνη...
Δίκιο έχεις αλλά ας μην ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση τώρα.
Έκατσα τώρα.
Αποφασισμένος να γράψω αυτά που σκεφτόμουνα χτες.
Είχα σκεφτεί και ποιο τραγούδι θα βάλω. https://www.youtube.com/watch?v=jbUd4US__7Q
Και μια εικόνα. Google it. 
Ok άι φάουντ ιτ.

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Έχε το νου σου στο παιδί. #FaithInHumanityRestored!

Αι εμ τζαστ γκόνα λετ δις βίντεο χίαρ.
Enjoy.


Περιττό να πω ότι ανατρίχιασα.
Ακουμπήσαμε τον Μάη; Εντάξει;
Άντε πίσω στις δουλειές μας τώρα.... xxD
Άντε καλόμ.

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

Σπίτι χωρίς Γιάννη, καλό μήνα...Χριστός ανέστη είπαμε;

Σπίτι χωρίς Γιάννη, λένε, προκοπή δεν κάνει.
Εκτός αν έχει Γιώργο, λέω εγώ, που θα έχει λογικά κατά περίπου 80%, με όλη τη ταπεινοφροσύνη που με διακατέχει.
 Εντάξει όχι με όλη. Με τη μισή. Καλά. #Νοτ.

Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Αυτοκριτική και αυτοσαρκασμός (παρτ Θριί)


Υπάρχουν και εκείνες οι φορές που κουράζεσαι...
Ψυχολογικά, πνευματικά. σωματικά... όπως...
Όπως όταν είμασταν "μικροί" πάνω στο ταψί στο magic park και  είμασταν σε φάση:
"Ε μισό λεπτό, σταματήστε το λιγάκι αυτό το πράγμα, θέλω να κατέβω..."
ή αλλιώς:
"Μαμαααααααααβοήθειααααα"
Τι νόμιζες;

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Αυτοκριτική και αυτοσαρκασμός (παρτ Του)


Μερικές φορές, σκέφτεσαι τι έχεις κάνει στη ζωή σου...
Και τα βρίσκεις λίγα...
Και σε βρίσκεις μεγάλο...
"Αυτά τα κάναμε όταν είμασταν μικροί"
Και είσαι μόλις 25 χρονών...

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

Αυτοκριτική και αυτοσαρκασμός. (παρτ Ουάν)





Μερικές φορές, τα πράγματα δεν πηγαίνουν ακριβώς όπως τα περίμενες...
Βασικά καθόλου όπως τα περιμένες...
Περισσότερες ώρες, λιγότερος χρόνος...
Περισσότερη κούραση, λιγότερο πάθος...
Περισσότερο μωβ, λιγότερο πορτοκαλί...
Heh.
Χμμμμ...
Ίσως να χρειάζεσαι ένα διάλειμμα...
Όμως η ζωή συνεχίζεται...

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Τα έχουμε πει αυτά. Μη τα ξαναλέμε.

Η μάλλον όχι ας τα ξαναπούμε.
Τι λέγαμε;

-Να τα πούμε;
-Και δε τα λέτε...

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

An akward success story of an akward nation.

-Ναι; Εγώ είμαι;
-Έλα φίλε, εσύ είσαι.... Μόνο το ραδιόφωνο χαμήλωσε λίγο, να σε ακούμε καλύτερα.
-Ναι, ένα λεπτό... Ακούγομαι;
-Ακούγεσαι...


Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Εμένα μάρεσε...


Είναι από εκείνες τις τέλειες έως γαμάτες διαφημίσεις του κινηματογράφου πριν ξεκινήσει η πολυπόθητη ταινία.

Είναι από αυτές τις διαφημίσεις που αν η ταινία που έβλεπες δεν ήταν αυτή που περίμενες, τουλάχιστον σου έδειξαν κάτι "καλό" να θυμάσαι XD!

Αυτές που περνάνε ένα τέλειο μήνυμα, μέσα από μια τέλεια σκηνοθεσία και ένα μάτσο άλλα τέλεια χαρακτηριστικά, και βέβαια ξενερώνεις στο τέλος γιατί  διαφημίζουν ουίσκι...xD!

Αυτές που δε θα ψάξω τώρα να βρω στο youtube.

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Τώρα κατάλαβες;

Ναι σε σένα μιλάω, φιλόξενε Έλληνα. 
Σε σένα πολιτισμένε Ευρωπαίε. 
Σε σένα πλανητάρχη Αμερικάνε. 
Σε σένα που μένεις πιστός σε ότι ακούς... Σε ότι φαντάζεσαι...
Σε σένα που πιστεύεις τα παραμύθια που σου πουλάνε αυτοί που ζυγίζουν ακόμα τη ζωή ενός ανθρώπου με βάση τη θρησκεία, το χρώμα, την εθνικότητα...
Θα μου κάνεις μια χάρη;   

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

Home (2015)

Δύο λέξεις...
ΤΑΙΝΙ-ΑΡΑ.
O λόγος για μια ακόμη καταπληκτική ταινία κινουμένων σχεδίων της dreamworks,

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

Once upon today...

"Μια φορά και δύο και εν δεύτερο καιρούς ήταν μια οικογένεια. Ζούσε σε μια καλύβα στο λιβάδι ή σε ένα σπιτάκι στην επαρχία ή σε ένα διαμέρισμα στην πόλη. Ήταν ένα ζευγάρι με δύο παιδιά, ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι. 

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

Εντ ε Χάπι Νιου γ...γουέιτ...ΓΑΤ;

Καλή χρονιά είπαμε; Δεν είπαμε...Άσχετο... 
Καλή χρονιά μάγκες και μάγ(κ)ισσες...
Και ουπς, είναι ήδη δύο(τώρα πια τρεις) του μηνός...συγγνώμη για την καθυστέρηση...
Yea, right...
Καλό μήνα και καλό ΣΚ.(well!!! χτες ήταν)
-Νομίζω πως ήρθε η ώρα να μπεις στο ψητό;
-Κιόλας; 
-...           
-Άτε καλά.

Το the ψητό λοιπόν...

Γράφω και εδώ... :)!

A! μπε μπα Blog! το Μπινελικοδρόμιο