Ά
σχετος:
-Αυτός που δεν έχει καμία σχέση
-Αυτός που έχει πλήρη άγνοια
-Το αντίθετο του Σχετικός

Ότι γράφεται εδώ δεν δεν είναι απαραίτητα η πάσα αλήθεια... ίσα-ίσα το πιο πιθανό είναι να είναι τελείως "άσχετο" με την πραγματικότητα...

Αν δεν σας αρέσουν αυτά που γράφονται "εδώ", το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μην τα διαβάζετε...

Μη διστάσετε να σχολιάσετε... δεν υπάρχει περίπτωση να κατακριθείτε για την άποψη σας... (Αρκεί να είναι σεμνά και ορθά διατυπωμένη)...

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Όλα, ένα μεγάλο δεν...

Λυπάμαι...
 Το ξέρεις, ε;
  Το ξέρεις, πως δεν το ξέρεις;
   Θυμάμαι στο 'χα πει...
    Θυμάμαι...
     Τότε...
      Που...
        Μέτρησα προχτές...



Διάβασα και κάτι, που... 
Δεν ξέρω.
Έλεγε...

Δε λυπήθηκα επειδή μου πες ψέματα αλλά επειδή δεν μπορώ να σε πιστέψω ξανά...

Σκέφτηκα, όχι ρε γαμώτο...  


Νόμιζα ότι ισχύει αρχικά, και για μένα...

Η μαλακία της υπόθεσης ξες πoια είναι; 
Που να ξες...:D
Πιστεύω πως ότι και να γίνει,
εγώ πάντα θα είμαι εδώ για σένα... :)!
Δεν ξέρω. 
Σταμάτησα να ξέρω εδώ και καιρό...

Αλλά όχι...
Εγώ λυπάμαι, γιατί πιστεύω πως είμαι ικανός να σε πιστέψω ξανά...
Δεν ξέρω.
ΔΕΝ.



9 σχόλια :

  1. Θέλω να σου πω...αλλά δεν...καλύτερα να στα πουν οι πυξ λαξ έχουν μεγαλύτερη ευφράδεια αυτή τη στιγμή από εμένα...

    http://www.youtube.com/watch?v=pZT4KvXtyG4

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. :')...!
    Αυτό το τραγούδι δε το μπορώ καθόλου.
    Κακές αναμνήσεις μου φέρνει μόνο στο μυαλό...:/!
    Αυτό το γιατί...
    Παρόλα αυτά δε πάβει(?) να είναι ένα πολύ "καλό" τραγούδι...

    Σε ευχαριστώ... :D
    Καλησπέρα melita...

    Υ.γ. http://www.youtube.com/watch?v=Ctt9UKG1DzE
    Ένας από τους λόγους που δε το μπορώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λένε πως δεν έχει σημασία ποιος φεύγει πρώτος, αλλά ποιος ξεχνά τελευταίος. Προσωπικά θα ευχηθώ να ξεχάσεις μονάχα τον πόνο. Το δίδαγμα και τις καλές στιγμές κράτα τις, αυτές μένουν στο τέλος να μας θυμίζουν πως κάποτε ζήσαμε.
    Δεν πειράζει που δεν ξέρεις, κανείς δεν ξέρει άλλωστε. Ανθρώπινη είναι αυτή η "άγνοια".
    Εγώ θα σου παραθέσω ένα τραγούδι του Θηβαίου για το refren του :
    http://www.youtube.com/watch?v=ruu50B6fqy8

    "Κι εγώ δεν ξέρω,
    δεν ξέρω στ' αλήθεια δεν ξέρω
    δεν ξέρω από τι να κρυφτώ
    σαν μπάλα γυρίζει και γλιστράει η ζωή μου
    δεν έχει μια άκρη να πιαστώ
    δεν ξέρω στ' αλήθεια δεν ξέρω
    πότε θα ξεκουραστώ
    ξέρω μονάχα πως κάπου θα σε ξαναβρώ".

    Καλή χρονιά να έχεις γεμάτη υγεία, ελπίδες, όνειρα, αγάπη, σιγουριά και ηρεμία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νόμιζα ότι ταίριαζε το συγκεκριμένο τραγούδι με το ποστ γι αυτό το έβαλα. Που να ήξερα..
    Πφφφ! όλο πληγές ξύνω... :(
    Τι ευχαριστείς, άμα σε έκανα μπιπ..
    Δεν ξαναμιλάω σε προσωπικό ποστ με την καμία όμως.


    PS. Επειδή δεν ξέρω αν θα ξαναμπώ σου εύχομαι χρόνια πολλά και ο νέος χρόνος να σου φέρει υγεία , πάαααααααααααααααρα πολύ αγάπη, αισιοδοξία (αν και αυτή την έχεις μπόλικη), χαμόγελα(και αυτό επίσης ), και πολλές δημιουργικές αναρτήσεις.Μάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ♔DƦάɱα QuƎeи♔,
    To Δίδαγμα και οι καλές στιγμές που λες όντως μας θυμίζουν πως ζήσαμε...
    Δεν ξέρω αν νιώθω πόνο, σίγουρα νιώθω λίγο, αλλά πιο πολύ θλίψη, λύπη...
    Η λύπη δε φεύγει με τίποτα, κι όταν φεύγει είναι προσωρινά... :)!

    Σε ευχαριστώ για την παράθεση,
    πολύ ωραίο τραγούδι,

    Melita,
    μην ακούω βλακείες...(διαβάζω μάλλον)...
    Και καλά έκανες και το πόσταρες...
    Δε χρειάζομαι άλλους για να μου ξύνουν τις πληγές, τις ξύνω και μόνος μου..., και μάλιστα πολύ καλά. :P :P!
    Ευχαριστώ όχι μόνο για το χρόνο που αφιέρωσες να σχολιάσεις, αλλά και για την προσπάθεια... :D :D.





    BOth...
    1. Θα ήθελα να ξεχάσετε την ύπαρξη των δύο παραπάνω σχολίων μου, δεν ήμουν εγώ αυτός που σχολιάζε... :D

    2. Καλή χρονιά να έχετε, εγώ θα ευχηθώ για το νέο χρόνο, το πιο απλό για όλους μας, να βρούμε τη δύναμη (κι αν την έχουμε να μην την χάσουμε) και το θάρρος, να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε...

    Λένε πρώτα η υγεία και τα άλλα έρχονται... :)
    Αμ δε... :)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ..Αυτός που θέλει να (ξανα)πιστέψει,δεν είναι ανασφαλής...
    Ξέρει τι έγινε,τι επακολούθησε και πως κατέληξε.
    Άρα,για να (ξανά)επιλέξει να (ξανά)πιστέψει,
    αγγίζει την πιθανότητα,να (ξανά)βρεί
    χαμένους παράδεισους.!!!

    Αυτή και η ευχή μου για το 2012,
    να'ναι η αρχή για να ανακαλύψουμε νέους
    αλλά και "χαμένους" παράδεισους!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θα σχολιάσεις ή μπα;

Γράφω και εδώ... :)!

A! μπε μπα Blog! το Μπινελικοδρόμιο