Ά
σχετος:
-Αυτός που δεν έχει καμία σχέση
-Αυτός που έχει πλήρη άγνοια
-Το αντίθετο του Σχετικός

Ότι γράφεται εδώ δεν δεν είναι απαραίτητα η πάσα αλήθεια... ίσα-ίσα το πιο πιθανό είναι να είναι τελείως "άσχετο" με την πραγματικότητα...

Αν δεν σας αρέσουν αυτά που γράφονται "εδώ", το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μην τα διαβάζετε...

Μη διστάσετε να σχολιάσετε... δεν υπάρχει περίπτωση να κατακριθείτε για την άποψη σας... (Αρκεί να είναι σεμνά και ορθά διατυπωμένη)...

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Κοινωνία ώρα αγάπης: Εμείς. Όχι για εμάς...

-Έι ψιτ.
-Λέγε...
-Τι νέα;
-Όλα καλά.
-Χάθηκες... Και είπες θα κάνεις πολλά... Τελικά δεν έκανες τίποτα!
-Όπως;;
-Όπως ότι θα πας για κούρεμα.
-Α καλάαααα...

Κατά τη διάρκεια της συναυλίας, πολύ κοντά στο ξεκίνημα, ο εισηγητής της έκανε ένα σχόλιο για τον καιρό. Ας πούμε ότι ήταν κάπως έτσι "Ευτυχώς που σήμερα δε μας έβρεξε όπως χτες και παρόλο που δεν έχουμε ξάστερια, θα μπορέσουμε να δούμε μερικά αστέρια επί σκηνής..." Φυσικά ακολούθησε ένα επιβλητικό χειροκρότημα, εμένα όμως...


και να θυμάσαι πάντα " A real warrior never quits" πόσο μάλλον όταν πολεμάς για κάτι τόσο...

Για πρώτη φορά μετά από αρκετό καιρό νιώθω να έχασα την ικανότητα μου να αποτυπώσω στο "χαρτί" αυτά που σκέφτομαι. 
Δυσκολεύομαι να βρω τα πρώτα μου γράμματα και ξεκίνησα γράφοντας σκόρπιες σκέψεις με σκοπό να τις χρησιμοποιήσω αργότερα σαν κομμάτι του κειμένου μου. 
Έλα όμως που δεν θα τις πειράξω... xD  
So take care... Κίνδυνος μπερδμεατςο.

...εκείνη την ώρα το μάτι μου έπεσε αλλού. Δύο σειρές πιο μπροστά από εκεί που καθόμουν βρισκόταν ένα παιδί το οποίο καθόταν δίπλα δίπλα μαζί με τη μητέρα του. Είχε το κεφάλι στραμμένο στον ουρανό, με το χέρι σηκωμένο ψηλά και το μικρό του δείκτη τεντωμένο να δείχνει επίμονα. Τότε πήρα το βλέμμα από πάνω του και κοίταξα και εγώ ψηλά. Έδειχνε τα άστρα. Τα άστρα που σύμφωνα με τον εισηγητή δε θα μας έκαναν παρέα εκείνη τη βραδιά. Κι όμως...


Δυστυχώς όμως ζούμε μια εποχή όπου οι άνθρωποι και κυρίως οι νέοι τίνουν να κλείνονται στον εαυτό τους, για πολλούς και διάφορους λόγους. Κρατάνε τους άλλους έξω από όλα κυρίως γιατί φοβούνται. Φοβούνται μη πληγωθούν με οποιοδήποτε τρόπο. Γιατί έτσι έμαθαν. Ναι αλλά όπως είπε και ο Σείριο Φορελ: Fear cuts deeper than swords.  Μη παρεξηγηθούμε, δεν είναι πάντα κακό το να φοβάσαι, αλλά είναι κακό να φοβάσαι τα πάντα.

Γιατί πως θα μάθει κανείς να περπατά, αν δε σκοντάψει;
Πως θα μάθει να κάνει ποδήλατο, αν δε ματώσουν λίγο τα γόνατά του;
Πως θα μάθεις να κολυμπάς, αν δε "πνιγείς" με λίγο νερό;
Πως θα μάθεις να αγαπάς, αν δε πληγωθείς;

Ζούμε σε μια κοινωνία ξενοφοβική, που καλλιεργεί το μίσος τη βία και την απάτη ενώ καταδικάζει τη διαφορετικότητα, την αγάπη και τη καλοσύνη. Εμείς είμαστε αυτοί που το δημιουργήσαμε και εμείς είμαστε αυτοί που το αποδεχόμαστε. Και λέω εμείς προφανώς γιατί η κοινωνία είμαστε εμείς, παρόλο που δεν κατατάσω τον εαυτό μου σε αυτούς τους εμείς. Υπάρχουμε και οι άλλοι εμείς. Εμείς που προσπαθούμε κάθε μέρα για ενα καλύτερο αύριο. Εμείς που πολεμάμε έναν -για κάποιους ήδη χαμένο- πόλεμο. Να υπενθυμίζουμε στους ανθρώπους αυτά που τόσο εύκολα ξεχνάνε. 

Όχι για μας. Για αυτά τα παιδιά, που κοιτούν στον σκοτεινιασμένο ουρανό και βλέπουν άστρα.


 Τόσα χρόνια πρόσκοπος έμαθα πολλά, ξέχασα πολλά, ένα πράγμα δε θα ξεχάσω ποτέ. Τη δύναμη του προσωπικού παραδείγματος.
Να είστε ο άνθρωπος που θα θέλατε να γίνουν τα παιδιά σας.
Να είστε ο άνθρωπος που ζητατέ από τους άλλους να γίνουν.
Να είστε ο άνθρωπος που θα θέλατε να γνωρίσετε, αν καταλάθος πέφτατε επάνω σας σε μια βόλτα στην παραλία.
Γιατί για να αλλάξω τον κόσμο, πρέπει να αλλάξω εγώ.

Και τώρα που ο κόσμος χρειάζεται ανθρώπους που αγαπούν και νοιάζονται για τους άλλους πιο πολύ και από τον ίδιο τους τον εαυτό, εμείς θα είμαστε εδώ να τους δείχνουμε πως γίνεται.
Φτάνει τόσο μίσος, τόση καχυποψία, τόση υποκρισία και τόση πονηριά.
Ώρα για λίγη αγάπη κόσμε.


και να θυμάσαι πάντα " A real warrior never quits" πόσο μάλλον όταν πολεμάς για κάτι τόσο όμορφο, τόσο πραγματικό, τόσο αυθόρμητο, τόσο μεγάλο και μεταδοτικό όσο η αγάπη. 

 -Το παράκανες.
-Γιες γιου αρ γκοντ νταμ ράιτ!
  
Αυτό ήταν η μία και μοναδική συμμετοχή μου στο δρώμενο Κοινωνία Ώρα Αγάπης.
Καλά να περνάτε.


13 σχόλια :

  1. Ωραία η εισαγωγή για την συναυλία κι ακόμα πιο ωραία η μουσική...!
    Δεν ξέρω αν στο έχω πει αλλά μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις...έχεις ένα μοναδικό τρόπο να ενώνεις διαφορετικά κομμάτια τόσο όμορφα...!
    Τελευταία είμαι της άποψης πως οι φόβοι μας είναι για να τους ξεπερνάμε....κι αυτό κάνω!!!!
    Καλή συνέχεια σε ότι κάνεις :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα ήταν ωραία. Μια αξέχαστη εμπειρία.
      Νομίζω ότι κάποια στιγμή το έχεις ξαναπεί. :P Και φαντάσου να μην είχα χάσει την ικανότητα μου να αποδίδω τις σκέψεις μου στο "χαρτί".
      Χαχα. Αι εμ τζαστ κιντινγκ.
      Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.
      Kαλό μήνα. :D

      Διαγραφή
  2. Καλέ σκούντα και λίγο!
    Τώρα το πήρα είδηση !
    Πάω να πράξω τα δέοντα και θα έρθω πάλι να σε διαβάσω!
    (nice music George!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλά στην αρχή με μπέρδεψες αρκετά όμως επειδή έχω πάρει είδηση ότι τα καλά τα κρατάς για το τέλος συνέχισα αναμένοντας!
    Γιώργο!
    Να'σαι καλά !!!!!
    ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΣΣΣΣΣΣΣ
    Πραγματικά ό,τι καλύτερο έχεις γράψει!

    Όχι για μας. Για αυτά τα παιδιά, που κοιτούν στον σκοτεινιασμένο ουρανό και βλέπουν άστρα.
    Γιες γιου αρ γκοντ νταμ ράιτ!!!

    Τέλειο το κομμάτι από τη συναυλία που μας έβαλες! ☺

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωχ. Έχω γίνει όντως τόσο προβλέψιμος; :P

      Εντάξεi μωρέ όχι και ότι καλύτερο. (Σσσσ, ακούνε και τα άλλα άρθρα...)

      Γιες άι εμ!!!

      Άντε και καλό μας μήνα. :)

      Διαγραφή
  4. Πολυ καλη η μια και μοναδικη συμμετοχη! Σκορπιες σκεψεις μα τοσο μεστες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολυ καλη η μια και μοναδικη συμμετοχη! Σκορπιες σκεψεις μα τοσο μεστες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Για αυτά τα παιδιά, που κοιτούν στον σκοτεινιασμένο ουρανό και βλέπουν άστρα" νομίζω ότι η φράση αυτή θα μείνει για καιρό στην σκέψη μου.
    Μπράβο σου Γιώργο, απλά μπράβο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ, έτσι είναι. :)
      Ντανκε σουν.
      Καλό μήνα. :D

      Διαγραφή

Θα σχολιάσεις ή μπα;

Γράφω και εδώ... :)!

A! μπε μπα Blog! το Μπινελικοδρόμιο