Ά
σχετος:
-Αυτός που δεν έχει καμία σχέση
-Αυτός που έχει πλήρη άγνοια
-Το αντίθετο του Σχετικός

Ότι γράφεται εδώ δεν δεν είναι απαραίτητα η πάσα αλήθεια... ίσα-ίσα το πιο πιθανό είναι να είναι τελείως "άσχετο" με την πραγματικότητα...

Αν δεν σας αρέσουν αυτά που γράφονται "εδώ", το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μην τα διαβάζετε...

Μη διστάσετε να σχολιάσετε... δεν υπάρχει περίπτωση να κατακριθείτε για την άποψη σας... (Αρκεί να είναι σεμνά και ορθά διατυπωμένη)...

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Η επέτειος

Προσοχή  ακολουθεί κείμενο επικίνδυνο για αυτούς που έχουν αλλεργία: 
στις μεγάλες αναρτήσεις και στα άρλεκιν.
"Έφτασα, είμαι από κάτω. Σε περιμένω."
"Θα ανέβεις λιγάκι πάνω, έχω κάτι να σου δείξω."
"Άνοιξε."
"Κλείσε τα μάτια σου, θα σε οδηγήσω εγώ μέχρι το δωμάτιο μου. Από δώ."
"Οκ"
"Πάμε.... Πρόσεχε..."
"Άουτς"
"Είσαι και ψηλός πανάθεμα σε."
"Έλαααα"
"Φτάσαμε, μπορείς τώρα να τα ανοίξεις!"


"Ωραίο δωμάτιο. Και πολύ ενδιαφέρον. Χμμμ. Για να δω.."
"Κάτσε λίγο."
"Βέβαια και συγγνώμη, έγινα λίγο αδιάκριτος ψαχουλεύοντας τα ράφια σου."
"Όχι δεν είναι αυτό. Μ' αρέσει να ψαχουλεύεις τα πράγματα μου."
"Μη παίρνεις αυτό το ύφος"
"Ποιο ύφος;"
"Έλα, το ύφος κάτιθέλωνασουπωαλλάάστοδεπειράζειόλαοκ, Α! Για μισό, είπες ότι κάτι θέλεις να μου δείξεις, άλλωστε γιαυτό δεν ανέβηκα;"
"Έλα κάτσε εδώ κοντά μου..."
"Να, ορίστε. Έκατσα."

Σηκώθηκε, άνοιξε ένα συρτάρι και έβγαλε ένα τετράδιο, πολυχρησιμοποιημένο μεν, αρκετά προσεγμένο δε.

"Ορίστε."
"Τι είναι αυτό;"
"Διάβασε."
"Όλο; Θα αστειεύεσαι! Λες και δε με ξέρεις!!!"
"Να εδώ!"
"Για να δω."


Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008Σήμερα πήγα στο φροντιστήριο. Ήταν και αυτό εκεί. Ο Αλέξης. Σου έχω πει για αυτόν. Ναι αυτός ο ψηλός, ξανθός πρασινομάτης. Αυτός στον κόσμο του όπως πάντα. Όταν τελείωσε το μάθημα, σηκώθηκε πρώτος, παρόλο που έκανε τις πιο αργές κινήσεις από όλους, και έφυγε από τη πόρτα χαιρετώντας με το πανέμορφο χαμόγελο του. "Καληνύχτα" μας είπε και αχ όταν μου απευθύνει τον λόγο...

"Γιατί γελάς;"
"Ε, ξέρω γω, για μένα δε λέει αυτό;"
"..."
"Έχει κι άλλο..."

Ξανακατέβασε το κεφάλι και αφέθηκε για αρκετή ώρα πάνω από το τετράδιο. Γυρνούσε μία μία τις σελίδες και φαινόταν να απολάμβανε κάθε λέξη από αυτά που διάβαζε. Άλλαζε γκριμάτσες, με τη πιο συνήθη να είναι ένα χαμόγελο που σχηματιζόταν στο πρόσωπο του. Αυτή τον κοιτούσε σιωπηλή και απολάμβανε το πόσο πολύ το διασκεδάζει. Κοιτούσε βέβαια με αγωνία και προσοχή, σα να ήθελε να ξέρει ανά πάσα στιγμή τι διαβάζει. Ώσπου κάποια στιγμή...

"Χαχα, ήταν μια ωραία ιστορική αναδρομή και μάλιστα από τη απέναντι σκοπιά."
"Ναι..., αν και δεν είχε καλό τέλος..."
"Έλα μωρέ, τι είναι αυτά που λες τώρα; Αφού..."
"Ναι ξέρω αφού." 
"Ότι έγινε έγινε, μη επανερχόμαστε ξανά και ξανά στις ίδιες κουβέντες, γιατί θα ξεκινήσεις πάλι τις συγγνώμες και τα ευχαριστώ και δε τα μπορώ αυτά. Αφού το ξέρεις. Πάμε τώρα;"
"Όχι."
"Εξιουζ μι?"
"Ε δεν ήταν αυτό που ήθελα να σου δείξω!" 
"Αλλά;"
"Άνοιξε το τετράδιο."
"Ορίστε."
"Να εδώ!"
"Α φετινό...Για να δούμε... "


Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2015 
Σήμερα με πήρε πάλι τηλέφωνο μετά τη δουλειά. Με ρώτησε αν θα συναντηθούμε. Ήξερε ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία μου μέρα στην Κομοτηνή. Εγώ όμως είχα άλλα σχέδια. Είχα σκοπό να πάω στο μαγαζί που έπαιζε ο Πάνος. Ναι αυτός ο Πάνος. Με κάλεσε και πήγα. Κι όπως κάθε φορά μετά το κλείσιμο, προσφέρθηκε να με πάει σπίτι. Και καταλήξαμε σπίτι του. Και...

Το χαμόγελο είχε πλέον φύγει από τα μάτια του. Φαινόταν κάτι να προσπαθεί να πει. Μα... 

"Ναι οκ εγώ σταματάω εδώ. Δε χρειάζεται να διαβάσω παρακάτω."
"Σε παρακαλώ διάβασε το μέχρι το τέλος!"
"Σοβαρά τώρα;"
"Σε παρακαλώ!"


...κοιμηθήκαμε μαζί. Ήταν τόσο ωραία. Αλλά... Άλλη μια φορά έπεσα στην παγίδα του. Και ρισκάρω να ξαναχάσω αυτό που ακόμα καλά καλά δε ξανάφτιαξα με τον Αλέξη. Αλλά όχι δε πρέπει. Το αποφάσισα. Θα κάτσω άλλη μια μέρα. Και ας μου βγει και σε κακό.


"Μ' αγαπάς ακόμα;"
"Μισό, γιατί αυτό; Γιατί τώρα;"
"Γιατί δε θέλω να σου λέω ψέμματα."
"Μάλιστα."
"Και αν είναι να σε χάσω ας σε χάσω τώρα. Μ' αγαπάς;"
Δηλαδή εγώ σου έστελνα μηνύματα και συ... και εγώ σε δικαιολογούσα "αχ το κορίτσι, το πήρε ο ύπνος", ενώ εσύ...
"Αλέξη, μ' ακούς;"
"Έλα!"
"Ξύπνα, χιονίζει"
"Ποιος; Μα;"
"Ξύπνα."
"Τι μέρα είναι μαν;"
"Τρίτη 29 Νοεμβρίου και χιονίζει..."
"Άλλες επέτειοι να αγαπιόμαστε."


Απόσπασμα από το βιβλίο "Πάψε, χιονίζει" του Γρούγιο Πολαρέι.

Όλο και αραιώνουν οι αναρτήσεις μου. :P

Χαχαχα.
Doesn't matter, it is snowing!
Καλό μας ξημέρωμα.

Update γιατί ξέχασα να γράψω το πιο βασικό. Αυτό. xD. 
Τώρα εξηγούνται όλα, ε;

6 σχόλια :

  1. Το ανησυχητικό είναι, ότι ενώ είμαι αλλεργική στις μεγάλες αναρτήσεις και στα Άρλεκιν, αυτή τη διάβασα μέχρι και το τελευταίο της ερωτηματικό!
    Το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι μου άρεσε αυτό που διάβασα κι ας μην κατάλαβα το τελευταίο ερωτηματικό!
    Έχει γούστο να με έχει επηρεάσει κανένα χριστουγεννιάτικο πνεύμα, ξέρω 'γω, και να έχω πάθει καλοσύνη...
    Και να πω ότι χιονίζει κι αρχίζουνε τα θαύματα; Μπα. Εδώ δεν χιονίζει!
    Ένυγουέη, καλό μήνα εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και επειδή Από πισι δε με βλέπω να μπαίνω θα απαντήσω Από δω! :p
      Εδώ εγώ ενώ είμαι αλλεργικος στις μεγάλες αναρτήσεις και στα αρλεκιν έκατσα και έγραψα ολο αυτό. :) btw Συγχαρητήρια και χαρά στο κουράγιο μας.
      Καλά και σε μας μη φανταστείς τίποτα χιόνια ξέρω γω. Έριξε λίγο χιονόνερο και... αυτό.Αλλά ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται. :p
      Καλό μήνα!

      Διαγραφή
  2. Χρόνια πολλά στο blog σου Γιώργο και να μην αραιώνουν οι αναρτήσεις σου. Άσε την έμπνευση να σε οδηγεί, μα να μην σε απομακρύνει!
    Καλή σου μέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε πολύ αν και η επέτειος είναι από το λογαριασμό στο Wordpress. :P Χεχε!

      Η έμπνευση δεν είναι αυτό που μου λείπει αυτό το καιρό, πιο πολύ ο χρόνος θα έλεγε κανείς. :P
      Καλημέρα και καλό μήνα. :DDD
      Υ.γ.Η ημερομηνία γέννησης του blog μου είναι σαν αυτή της γιαγιάς μου. Κανείς δε ξέρει πότε είναι, άλλο το τι γράφει η ταυτότητα πάνω. xD

      Διαγραφή
  3. Α να χαθεί για όνειρο! Ναι, χρόνια πολλά, αν και διαβάζω την εξήγηση που δίνεις πιο πάνω :) Πάντως κι εγώ έχω αλλεργία στις μεγάλες αναρτήσεις, αν και αυτή εδώ ήταν κανονικιά! Καλή εβδομάδα καλό βράδυ...ε, κι άμα βρεις χρόνο, κάνε με "οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο"! Καλά ντε, μην βαράς χαχα! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θα σχολιάσεις ή μπα;

Γράφω και εδώ... :)!

A! μπε μπα Blog! το Μπινελικοδρόμιο